Eergisteren ben ik aangekomen in Lhasa, de ‘hoofdstad’ van Tibet. Na al wekenlang contact te hebben gehad met de georganiseerde trip van Intrepid heb ik het voor elkaar gekregen de groep in Lhasa te ontmoeten ipv in Kathmandu. Natuurlijk willen ze me geen korting geven, ook al heb ik de dure vlucht van Kathmandu naar Lhasa niet gebruikt…. je hebt het 20 en niet meer dan 30 dagen van tevoren aangegeven!
Omdat mijn Chinese visum zou verlopen tijdens het verblijf in Tibet moest ik hem verlengen. Dit was nogal wat werk en ik moest er een week op wachten. Toen ik mijn paspoort afgelopen woensdag ophaalde bleek natuurlijk dat het hele zaakje al 5 dagen eerder klaar was, maar nee, het kon echt niet sneller. Nou ja, hierdoor was ik dus verplicht langer in Beijing. Dit vond ik trouwens niet heel erg, aangezien Beijing voor mij de beste stad in China is (tot nu toe, moet nog een oordeel vormen over Lhasa). Daarnaast was het hostel erg schoon en goedkoop en ontmoette ik genoeg anderen en heb ik me prima vermaakt. Elke avond hoorde je wel weer een verhaal over mensen die waren opgelicht. Zo was er Engels meisje die gewoon voor een paar kopjes thee 500 Yuan (is 50 euro) heeft betaald. En er was een groep Canadeze heren die wat drankjes met wat dames hadden gedronken. Na afloop kwamen er 12 Chinezen om hen heenstaan en die zeiden dat ze moesten betalen. ‘Maar natuurlijk’ was hun reactie. Prijs van een paar drankjes: 600 $!!! Vergeleken met deze verhalen breng ik het er aardig goed vanaf. Ik weet echter wel dat ik nooit weer een georganiseerde trip zal boeken. De overland reis naar Kathmandu is gewoon 100-150 euro, terwijl mijn trip zo’n 100 euro per dag kost! Ach ja, balen, maar kan de boel niet terug draaien.
Naast het verlengen van mijn visum moest ik een treinticket regelen. Ik had al gehoord dat je geen Tibet vergunnning meer nodig had, maar de verhalen liepen nogal uiteen, dus toch maar een gekocht. Dit stelt dus echt niets voor en niemand heeft er naar geinformeerd. Daarnaast wilde ik graag via Xi’an reizen en daar de terracotta warriors bekijken, maar volgens de chinese reisorganisatie was dit onmogelijk (bleek dus wel mogelijk te zijn). Afin, uiteindelijk Xi’an geskipt en vanuit Beijing 48 uur in de trein gezeten naar Lhasa. De laatste dag was echt geweldig. Op bepaalde plekken gaat de trein over >5000 meter hoogte. De omgeving was natuurlijk schitterend. Onderweg wilde paarden, ezels, antilopes en natuurlijk Yaks gezien. Ook kwamen we langs het hoogst gelegen meer ter wereld. Dit alles met witte pieken en kale rotsen op de achtergrond. Nee heb geen spijt dat ik niet ben gevlogen naar Kathmandu vanaf Beijing en me direct bij de trip heb gevoegd.
Op dit moment moet mijn lichaam nog steeds wennen aan de hoogte. De klachten zijn niet ernstig, alleen een zeurende hoofdpijn. In de trein heb ik een Koreaan ontmoet, Park, en met hem ben ik de afgelopen twee dagen opgetrokken. Rustig aan een beetje de stad verkennen. Het Potala palace, het vroegere winterverblijf van de Dalai Lama is echt schitterend. Ben er nog niet ingeweest, maar van buitenaf kan je het ook prima bewonderen. De Dalai Lama leeft al jaren in India vanwege de bezetting van door China van Tibet. Park, en nog een stel uit Amerika willen trouwens ook over land naar Kathmandu dus ik had heel gemakkelijk met hen verder kunnen reizen, maar goed…. De Tibetanen zijn erg vriendelijk en glimlachen bijna constant. Heb natuurlijk al Yak gegeten en wat andere traditionele Tibetaandse gerechten. Yak is erg vettig en ligt behoorlijk zwaar op de maag. Het is erg indrukwekkend de Tibetanen te zien offeren bij de tempel. Je ziet natuurlijk veel monikken in de donkerrode gewaden en veel mensen hebben een Boeddhistisch gebruiksvoorwerp dat ze constant rondslingern (ik moet er nog achter komen hoe je dit ding noemt). De typisch Tibetaanse gewaden en schilderijen zijn echt prachtig. Natuurlijk hebben de Chinezen een groot deel van de stad al westers ingericht met de nodige kledingwinkels en supermarkten. Gelukkig is er naast deze wijken toch nog wel wat te vinden van het ‘echte’ Tibet.
Vanavond om half zes zal ik dan toch eindelijk de mensen van de intrepid reis ontmoeten, ben benieuwd. Het is hier trouwens niet eens zo verschrikkelijk koud, met een zonnetje is het heerlijk overdag. In Beijing heb ik de nodige winterkleren ingeslagen, waaronder een donsjas die volgens mij echt superwarm is. Die ga ik ook wel nodig hebben waarschijnlijk bij bijvoorbeeld het Mount Everest Base Camp! Over een paar dagen beginnen we aan de tocht naar Kathmandu, heb er zin in en hoop dat ik snel minder last heb van de hoogte hier!! Laterzzz